‘Voor velen is het hun zenmoment’

Printervriendelijke versiePDF version

Er gebeurt elke dag heel wat moois in de welzijnssectoren en dat zetten we hier graag in de kijker. Bioboerderij De Teerling in Daknam is een project van Emiliani, een voorziening in Lokeren die personen met een verstandelijke beperking ondersteunt. Cliënten en begeleiders telen en verkopen er samen biologische groenten.

Sofie De Schepper is ergotherapeute en een van de begeleiders bij De Teerling: ‘De Teerling werd meer dan twintig jaar geleden opgericht door een orthopedagoog met een passie voor tuinieren. Emiliani was toen op zoek naar een zinvolle dagbesteding voor cliënten die graag de handen uit de mouwen wilden steken. Het project is intussen uitgegroeid tot een echte bioboerderij.’

‘Ons team bestaat uit vijf ondersteuners en in totaal 35 medewerkers die afwisselend aanwezig zijn. Ze helpen mee met alle taken op de boerderij: spitten, wieden – wat gezien we biologisch werken vaak moet gebeuren! – zaaien, oogsten … We merken dat ons domein van ruim een halve hectare groot hen naast een zinvolle bezigheid vooral ook ademruimte en rust geeft.’

‘De groenten die we telen, verkopen we. Elke week sturen we een e-mail naar onze klanten met het aanbod. Een dag op voorhand moeten ze dan laten weten wat ze willen kopen, zodat we hun bestelling kunnen klaarzetten. We zijn geen zelfplukboerderij, net omdat we onze cliënten willen laten helpen bij het oogsten. Omdat we een kleinschalig bedrijf zijn en biologisch werken, is het wel altijd afwachten wat ons aanbod zal zijn. Op dat vlak kunnen we niets garanderen.’

‘We kunnen de werkdruk op onze boerderij sowieso ook niet te hoog leggen. Dat zou voor onze medewerkers niet haalbaar zijn. Ze moeten hun eigen tempo kunnen volgen, anders raken ze de kluts kwijt. Dat betekent wel dat wij als begeleiders soms een tandje moeten bijsteken, want het werk in de tuin moet natuurlijk wel op tijd af zijn om te kunnen telen. Maar hoe langer mensen hier werken, hoe beter we kunnen inschatten welke klussen ze binnen welke tijd voor elkaar krijgen. Daar spelen we dan op.’

‘Tijdens de week nemen de medewerkers en begeleiders al het werk voor hun rekening. Tijdens het weekend springen vrijwilligers uit de buurt bij. Ze geven de planten water en zetten de serres open. De meesten noemen het hun zenmoment. Sowieso komt er ook altijd iemand van ons team om groenten te oogsten en water te geven.’

‘Elke week vergaderen we samen met alle medewerkers, we noemen dat ‘De Teerlingbak’. Dat is voor iedereen het moment om dingen aan te kaarten of mee te delen. Vaak is motivatie er ook een onderdeel van. Als het slecht weer is bijvoorbeeld, vergt het wel wat meer aansporing om iedereen aan de gang te houden.’

‘In de winter ligt het werk buiten stil, maar dan doen we andere dingen. Dan hervlechten we bijvoorbeeld stoelzittingen en timmeren we nestkastjes. Of we doen beheerswerken in de buurt, zoals wilgen knotten en takken verzagen tot brandhout. Vaak doen we dat in samenwerking met andere organisaties die zich het behoud van de natuur aantrekken. Het is wel fijn dat we de seizoenen kunnen volgen. Dat houdt het werk boeiend.’

Foto van Petra Impens.