‘Pleegzorg is het grootste én mooiste engagement voor een gezin’

Printervriendelijke versiePDF version

Naar aanleiding van de Week van de Pleegzorg hadden we een gesprek met Niels Heselmans van Pleegzorg Antwerpen. Het was een feestweek met een dubbel gevoel, want hoewel het aantal pleeggezinnen stijgt, zijn er nog nooit zoveel wachtende pleegkinderen geweest.

Niels Heselmans: ‘Met bijna 1.000 zijn ze, de kinderen voor wie we nog een plek zoeken in een pleeggezin. Het was best wel slikken toen we die cijfers zagen. Een echte verklaring voor de toegenomen wachtlijst hebben we niet. Ik vrees dat pleegzorg ondanks al onze campagnes nog steeds niet bekend genoeg is. Mensen weten bijvoorbeeld nog onvoldoende dat pleegzorg in verschillende vormen bestaat. Zo kan je ook weekendopvang bieden aan kinderen en jongeren die in een voorziening opgroeien, iets wat voor hen zeer waardevol is. We gaan ook allang niet meer uit van het klassieke gezinsplaatje met een mama en een papa. Ook alleenstaanden kunnen pleegouder worden, net zoals holebikoppels en mensen met een migratieachtergrond. Pleegzorg is een echte doorsnede van de maatschappij geworden.’

‘Er is al veel wetenschappelijk onderzoek naar pleegzorg gebeurd. Daaruit blijkt dat elk kind er baat bij heeft. Wanneer een kind voor korte of lange termijn niet thuis kan wonen, is een ander gezin de meest ideale plek om in op te groeien. Ook de regering geeft de voorkeur aan pleegzorg als eerste opvangoptie wanneer uithuisplaatsing voor een minderjarige dreigt. Dat zet wel wat druk op de pleegzorg gezien het huidige tekort. Ik hoop dus oprecht dat we op een dag zullen kunnen zeggen: er zijn pleegouders genoeg.’

‘De grootste kracht van een pleeggezin is volgens mij dat kwetsbare kinderen, jongeren en volwassenen er de liefde en warmte kunnen krijgen die ze verdienen. Uiteindelijk draait het daar om: dat elk kind gewoon zo graag mogelijk wordt gezien. Belangrijk is ook dat de biologische ouders bij pleegzorg nog altijd voor een stukje hun ouderrol kunnen opnemen. Als ouders en pleegouders kunnen samenwerken in het belang van het kind, kom je tot de allermooiste situaties.’

‘We begrijpen wel dat net dat heel wat kandidaat-pleegouders afschrikt: de onzekerheid hoelang een kind zal kunnen blijven. Wie zich engageert, wil ook alles aan een kind kunnen bieden. Maar het komt er vooral op aan de kansen te zien boven de moeilijkheden. Koester wat je kan bieden als het kind bij jou is. Wie lange tijd pleegouder is, kan na afloop sowieso het contact behouden. Ook dat is nog te weinig bekend, maar werd wel verankerd in een statuut.’

‘Weet dat pleegouders er nooit alleen voor staan. We proberen hen te allen tijd te begeleiden en trachten de puzzel zo goed mogelijk te leggen. We hebben natuurlijk geen glazen bol: soms blijkt een bepaalde pleegzorgsituatie toch niet ideaal. Maar dan zoeken we samen naar een oplossing. We waarderen echt wat pleeggezinnen elke dag opnieuw doen. Pleegzorg is een van de grootste engagementen die je als gezin kan aangaan, maar het is tegelijk ook het mooiste. Daar zijn we de 5.500 pleeggezinnen die Vlaanderen momenteel telt oneindig dankbaar voor.’